حرف هایی برای نگفتن

«مژده» روزی خواهم آمد با سپاه سترگ مرگ و بیرق هایی که صور مرگ می دمند و در کام کبود آدمیانی که خدا را در ضمیرم سفالینه نمودند خواهم دمید و آذرخشید چنان که گویی اینان تنه های درختانی پوکند و پیکر دوشیزگانی عقیم که هیچ گاه عشق از آنان نزایید وانگاه آسوده وایمن از دخمه ی سرد خویش برون می آیم و تولد خدای را به طبیعت بشارت می دهم...

ادامه مطلب